|
The Big Trip Maart 1 Maandag 5 maart 2007 Ik ga proberen de schade een beetje in te halen, de website is een beetje achter geraakt. De meeste privé zaken en doktersbezoeken zijn nu geregeld en kunnen we weer aan onze Big Trip gaan werken. We hebben onze trouwe Heritage caravan ingeruild voor de Nieuwe Sterling. We hebben gekozen voor iets meer ruimte binnen met een extra bank en een gescheiden toilet en douche. We zijn nu van 18 voet naar 21 voet ( 6.50 mtr) gegaan. Volgens afspraak gaan we die om 9 uur omruilen. We zijn compleet aangekoppeld en startklaar als de telefoon gaat. De caravan is niet klaar en ze vertellen de slechtste smoes uit het smoezenboek, “wij konden u niet telefonisch bereiken”. Dat boek heb ik zelf helpen schrijven dus ik zeg dat wij er aan komen en toch gaan omruilen. Het bed dat in de Heritage Noord – Zuid was is nu Oost – West en vijftien centimeter korter, dat zou verlengt zijn maar er is nog niets gebeurd. Ze komen met een heel ingewikkeld verhaal over zagen en lassen en doen heel moeilijk. De bloeddruk stijgt en van mijn vrolijke menslievende instelling is niets meer over. Als ik zeg ons geld terug te geven en dat ze hun caravan kunnen houden worden ze iets meegaander, al moet ik om het bed te vermaken naar onze zin ( zonder lassen en zagen) en vandaag nog te kunnen “verhuizen” het meeste zelf doen. We hebben hard gewerkt en Ineke heeft de papieren en het geld in orde gemaakt. We zijn doodmoe en als de zaak bijna dichtgaat, krijgen we nog even uitleg hoe alles werkt. Gelukkig hebben we genoeg ervaring met de vorige caravan al is het even slikken als de luifel gedemonstreerd wordt. Hij lijkt in de verste verte niet op de luifel die wij gewend waren, wij dachten dezelfde maar dan elektrisch, niet dus. Het is een onhandig ding dat alleen uit of ingaat, elektrisch afrollen en geduwd door twee gascilinders die, als er een beetje wind staat, de luifel rechtop doet staan. Om schoon te maken moet je een trap hebben want hij is niet te verstellen. Ik ga de volgende dag terug en zeg dat wij een normale luifel willen , dat kan maar dan moet wij $ 925,-- betalen. Ik moet even slikken om de geweldadige en moordzuchtende opwelling te onderdrukken en zeg dat ik mijn beklag ga doen bij Jayco. Ik rij gelijk door naar de Jayco fabriek en ga naar de klantenservice. Ik kan de caravan inboeken en ben dan in augustus aan de beurt en het kost dan $1.800,--. Ik ben normaal niet snel afgebluft maar weet even niets te zeggen. Dat is de prijs van een nieuwe luifel zeg ik en wat doen jullie met de elektrische? “die kunt u houden want die kunnen wij niet meer monteren op een nieuwe caravan”. Ik heb alles geprobeerd, netjes en lelijk, maar wij hebben de caravan met een onhandige luifel en hun hebben het geld en daar zullen wij het mee moeten doen. Als enige prestatie zullen wij veel reclame voor de luifel en de klantenservice van Jayco maken. Gratis ! Woensdag 7 maart 2007 De meeste zaken hebben weer een plaats gekregen, het is toch een complete verhuizing en alles moet weer opnieuw ingericht worden. Ray en Edna zijn met hun Fifth-wheeler in Ararat voor familiebezoek en voor een bezoek aan hun is alleen vandaag nog over omdat Peter en Sylvia morgen aankomen. We vertrekken om negen uur voor een trip van ongeveer 280 km om te gaan lunchen en gezellig bij te praten met Ray en Edna. Onze vaste lezers weten misschien nog dat we die ontmoet hebben in Bluewater (zie oktober 1) Afstanden klinken hier in Australië heel anders dan in NL, waar je met zo’n afstand al snel in het buurland zit. We praten bij tijdens de koffie en zij bieden ons een lunch aan. Omdat wij de moeite namen om naar Ararat te rijden, betalen zij voor de lunch. Een middag met gezellige mensen vliegt voorbij en omdat we niet te lang in het donker willen rijden gaan we om kwart voor zes weer terug naar Melbourne. Een gezellige dag met mooi weer, een leuke trip en fijne mensen, hopelijk komen we elkaar onderweg weer tegen. Donderdag 8 maart 2007 We proberen de nieuwe dingen van de caravan uit en ik maak de auto weer geschikt voor vier personen en bagage door veel dingen in de (gelukkig) grotere bak van de caravan te zetten. Peter en Sylvia zijn onderweg en komen om 20.15 aan in Melbourne. Het is vijftien maanden geleden dat we elkaar gezien hebben, bellen en mailen doen we veel maar elkaar zien is toch wel veel leuker. Alle bagage en Peter en Sylvia afgezet bij Jo in Mordialloc. Het is hetzelfde adres waar ik met Henk gelogeerd heb toen ik voor de eerste keer in 1999 naar Australië kwam en waar wij nog steeds een goed contact mee hebben den die zo lief is om Peter en Sylvia drie weken in huis te nemen. Zaterdag 10 maart 2007 Peter en Sylvia zij bijgekomen van de reis en hebben de buurt en het strand een beetje verkend. We halen ze vandaag op en zijn om 9 uur op het station van Mordialloc en nemen voor ieder een dagkaart van $9,-- waarmee we de hele dag met de trein, bus en tram kunnen reizen. Winkels bekijken en lunchen en tegen de avond een bezoek aan het Crown Casino. Er is daar nu ook een tentoonstelling van Ferrari omdat de eerste Ferrari die naar het buitenland ging, verkocht is naar Australië en hier nog steeds is. Het casino is enorm groot en als we eindelijk weer in de trein naar huis zitten heb ik het gevoel dat mijn benen eindigen bij mijn knieën. Dinsdag 13 maart 2007 Zondag hebben we een rustdag gehouden en gisteren was het Labourday in Victoria en zijn we met Peter en Sylvia bij de caravan gebleven. We zij weer hersteld van de wandeling door Melbourne en gaan vandaag naar Chatstone shopping centre. Een enorm winkelcentrum waar je kunt verdwalen. Geheel overdekt en met aircondition. Hier is ook een kantoor van Ticketek waar we de kaarten kunnen krijgen voor de Formule 1 race dit weekend waar Peter en ik heen gaan. We hebben geprobeerd om een dagkaart te kopen maar een goede zitplaats op de tribune is alleen te koop voor alle vier de dagen tegelijk. Ineke gaat met Sylvia verder winkelen en Peter en ik gaan kijken naar dingen die wij leuk of lekker vinden. We zijn weer versleten maar Peter en ik hebben een ijszaak gevonden met ijs waar je 50 km voor om wil rijden en dat maakte de middag weer helemaal goed. Donderdag 15 maart 2007 We halen Peter en Sylvia op en gaan vroeg naar Healsville Sanctuary. Een prachtig park waar de dieren in hun eigen omgeving van dichtbij zijn te bekijken. De knie van Ineke is nog niet vervangen en omdat het een groot park is nemen we voor haar gemak een rolstoel zodat ze niet zo veel hoeft te lopen. Ineke en ik zijn her al eens geweest maar het is toch weer mooi om te zien en voor Peter en Sylvia is het leuk om de Australische dieren van dichtbij te bekijken. Er is ook een hospitaal waar je op een scherm de operaties kan volgen. Als hoogtepunt was er een demonstratie met roofvogels. Een Eagle die schreeuwde om zijn territorium te claimen werd tot schrik van de verzorgers aangevallen door een paartje daar in het wild levende Eagle’s en die op het krijsen afkomen en hun territorium kwamen verdedigen tegen de indringer. Dat krijg je zelden in het echt te zien dus dat was een extra bonus. Moe maar voldaan weer naar huis en voorbereiden op het Formule 1 weekend, maar dat komt in de volgende update Will be continued
Klik hier voor de foto's voor dit deel Update van deze pagina zaterdag 02 februari 2008 |