|
The Big Trip Sepcember Het is inmiddels 2008 en Sepcember is geen schrijffout maar een samenvatting van de maanden september tot en met december. Er is veel gebeurd, van de reis via de westkust is niets terecht gekomen en dat is achteraf misschien toch wel goed geweest. De voorgenomen veiling van ons huis in Hughesdale heeft veel tijd, werk en ergernis gegeven. De huurders, waarschijnlijk teleurgesteld dat wij geen aandelen wilde aannemen als deel van de betaling voor het huis, hebben hun spullen meegenomen en het huis vervuild en beschadigd achtergelaten. De huur was betaald t/m 9 september en wij kregen de sleutels pas op 13 september. De sleutel voor de ramen zouden ze in de brievenbus gooien (niet dus) want ze gingen op vakantie. Om een lang verhaal kort te houden, alle muren moesten overgeschilderd worden en heel veel reparatie. De oven moest met een verfschrapper schoongemaakt worden net als de ramen van de keuken. Het vet zat er zo dik op dat het met sop niet schoongemaakt kon worden. Het schoonmaakbedrijf dat de schoonmaak had aangenomen was zo snel klaar dat Ineke nog 4 weken nodig had om het over te doen. Twee aanhangers afval uit de tuin enz. enz. om soms moedeloos van te worden. Het tapijt vernielt en veel tegels beschadigd. De muren, enkele plafonds en delen van het houtwerk opnieuw geschilderd, een schadepost van totaal $8.000,--. De veiling is aangekondigd voor 11 november, 17 oktober staat het bord aan het hek en kunnen we een beetje rust nemen. Het gras wordt elke twee weken gemaaid en door de waterrestrictie mogen we maar twee keer per week de planten water geven. Wij blijven verantwoordelijk tot aan de overdracht dus werk genoeg. Ieder weekend is er bezichtiging en voor die tijd lopen we steeds alles even na en vegen we buiten alles schoon. De rozen zijn prachtig uitgekomen en we zijn (terecht) een beetje trots op hoe alles er weer netjes en schoon uitziet. Er zijn veel mensen wezen kijken en er waren fijne en leuke reacties. Een week voor de veiling kregen wij een bod dat hoger lag dan de prijs die wij hadden afgesproken met de veilingmeester. Dat hebben wij geaccepteerd, ook omdat de overdracht al na 1 maand was en alles dus op korte termijn geregeld kon worden. Tussendoor was er gelukkig ook af en toe tijd voor leuke dingen. Visite van vrienden en bekenden bij de caravan. Op dit park zijn we al bijna ingedeeld bij de vaste bewoners. De dochter van Ineke komt in september met haar dochter Jordan over uit New Zealand. Jordan komt naar Australia om hier de school af te maken en gaat voor die tijd bij haar vader wonen. Wij hebben geen slaapkamer voor gasten in de caravan dus we bespreken een Cabin op het park. Ze staan schuin achter ons, vlakbij en dat is een gezellige onderbreking en fijn voor Ineke om haar dochter en kleindochter weer te zien. Het is weer rustig en het is wachten op de veiling. We moeten vrijdag weer naar het gerecht voor de zaak met de huurders dus gaan we een paar dagen naar Mortlake. Doug weet een paar stukken grond te koop en ik ga met hem rondrijden om te kijken. De kavels waren niet naar mijn zin en als we doorrijden komen we langs een windhondentrainer, Doug kent hem en als we staan te praten zegt hij dat hij misschien wel wil verkopen als de prijs goed is en ik ga de volgende dag met Ineke kijken. Het is een groot stuk grond 7 acres (28000 mē) met een mooi huis en loodsen en mooi onderhouden tuinen. Eenmaal binnen valt het huis een beetje tegen, we doen een bod en zij gaan er over denken. Als we terug zijn bij Cheryl en het er nog eens over hebben is het toch eigenlijk niet wat we zoeken en hopen maar dat het niet doorgaat. Twee blokken vanaf Cheryl staat een leuk huis en Cheryl belt met de eigenaar of het te koop is. De eigenaar John heeft meerdere huizen in Mortlake en wil dit huis wel verkopen. Het huis is verhuurd en wij kunnen met John mee om het binnen te bekijken. Het huis geeft een goed gevoel, de grond is 1 acre (4000 mē) en verdeeld in twee stukken gelegen tussen twee straten in, met in iedere straat 40 meter front. De vraagprijs is goed en we gaan er over denken, tenslotte moet ons huis eerst nog verkocht worden. Het is vrijdagochtend en we zijn helemaal klaar om naar het gerecht te gaan. Ineke vult nog even de papieren in en dan blijkt dat wij al oud worden want de rechtzaak was gisteren. Omdat wij er niet waren hebben de huurders de borg van $ 1800,-- teruggekregen en is de zaak afgedaan. We hebben gelijk gebeld en een revieuw aangevraagd. Ons huis is verkocht en we gaan 13 november weer terug naar Mortlake om het huis beter te bekijken en proberen het eens te worden over de prijs. De hondentrainer en zijn vrouw hebben gebeld en willen (gelukkig) niet verkopen. John is een gezellige prater, het huis is nog verhuurd aan een jong stel maar die kunnen als het moet in een ander huis van John gaan wonen. We worden het eens over de prijs, de aanbetaling is 10% en de overdracht is pas 1 mei 2008. Het is tijd om weer eens aan de knie van Ineke te gaan denken. Bij een bezoek aan Tony en Marianne spreken we over welke dokter goed is en Marianne heeft weer kontakten met een nurse van Dr. Young en zo kan Ineke een afspraak krijgen. Het gaat een totaal nieuwe knie worden en nu is het proberen om een plaatsje op de lange lijst te krijgen zodat alles geregeld kan worden voor wij in maart 2008 naar Nederland gaan. Het is inmiddels december geworden en Harry en Marja komen met hun Fifth-wheeler langs en blijven een paar dagen op het park staan. Leuk om weer eens bij te praten en zo hebben we een paar gezellige dagen. Gerry en Lydia Holland hebben ook een Sterling gekocht, wij hebben hun hier ontmoet voordat wij naar Darwin gingen en we wisselen de bevindingen over onze caravans uit. Zij gaan door naar Tasmania. Het is 9 december, Ineke is jarig en omdat ze nu 60 is mag ze een pensionerkaart aanvragen, overal korting en gratis donuts bij de koffie bij de Donut-King, zij blij!! Het jaar is om en er is veel gebeurd en gedaan. De kerst was gezellig en hebben we rustig met lekker eten in de caravan gevierd met Paul de zoon van Ineke. Het is gelukt om een plaatsje op de lijst te krijgen en Ineke kan 2 januari geopereerd worden. Dat is gelukkig allemaal goed gegaan en dat komt in de volgende update. Het is geen verslag van dag tot dag geworden, maar dat komt omdat het een reisverslag is en geen dagboek en we staan al vijf maanden stil. Voor de mensen die wij niet gesproken hebben alsnog de beste wensen voor 2008. Omdat er van reizen met de caravan tot mei 2008 niet veel zal komen, zal de volgende update wel weer een samenvatting worden en hoop ik wel een verslag te maken van onze trip naar Nederland, Will be continued
Klik hier voor de foto's voor dit deel Update van deze pagina donderdag 31 januari 2008 |